Vloris’ blog

Jaja, een flesje is toch gewoon een flesje zul je denken? Dat dacht ik dus ook.
Er zit eigenlijk altijd wel een flesje kraanwater in m’n tas, of het nou een spa, evian, Albert Hein of desnoods Coca-Cola flesje is. Ik zit vrij regelmatig langer dan een uur in de trein en dan wil je gewoon iets bij je hebben.

Toch kun je ook in deze markt een product verzinnen wat net even iets meer opvalt dan de rest. Neem nou het flesje wat je hier ziet: Icelandic Glacial Natural Mineral Water. Vierkant, maar wat vooral leuk is: de gletsjer die je door het water heen ziet aan de binnenkant van het etiket gedrukt! Volgens hun website gebruiken ze zelfs zestien verschillende gletsjer-plaatjes, zodat een rijtje flesjes in het schap van de supermarkt er veel interessanter uit ziet!

O ja, er zit natuurlijk ook bronwater in, smaakte prima geloof ik, maar daar ging het me eigenlijk niet om

Ik geef het toe: ze hebben me puur met de verpakking er in laten tuinen dat ik juist dit flesje moest kopen, maar ach, dat is toch geen ramp?

Om de een of andere reden heb ik er moeite mee dat te geloven als ik het zo op de NS website zie staan, het blijft toch de NS: Nooit Snel, Nimmer Stipt

Mijn trein reed trouwens inderdaad wel keurig op tijd.

Er bestaan van die ogenschijnlijk simpele spelletjes waar toch maar een handjevol mensen uiteindelijk de moeite en het doorzettingsvermogen voor heeft om een oplossing voor te vinden.
Meest populaire voorbeeld is de Rubik’s cube; het is vrij simpel om een veelbelovend beginnetje te maken: bijna iedereen heeft in een mum van tijd 1 laag helemaal goed. Maar de laatste twee lagen heb je toch heel wat meer inzicht en doordenk-vermogen (bestaat dat woord?) voor nodig om ‘m helemaal op te lossen.

Ik krijg een Rubik’s cube wel opgelost in een paar minuten tegenwoordig, een paar trucjes weten en goed op blijven letten, vooral op het eind en dan lukt het meestal wel.

Maar…

Read the rest of this entry »